życie kształtują ..momenty. chwile, których potrzebujemy do dalszej egzystencji. coś, co pozwala nam oddychać. co nadaje wszystkiemu obok sens.
a jednak, mimo znajomości setek książkowych prawideł, życiowych porad publikowanych licznie w kolorowych czasopismach, i tych wymienianych na forach tworzonych przez ludzi niezastanawiających się głębiej nad istotą wszystkich zawartych tam treści, gubimy się. odkładamy na bardziej właściwe chwile rozważania dotyczące wszechrzeczy. aż w końcu ..oddajemy to komuś innemu. powierzamy w cudze ręce niechciane tematy. marzymy, aby się uwolnić. przestać roztrząsać przeszłość.
i gdy zaczynamy wierzyć, że wszystko możemy zacząć od nowa, porzucając bagaż złudnych doświadczeń, tracimy orientację.
ostatecznie.. choć świat nas przytłacza doniosłością zdarzeń, inwestujemy w siebie. w końcu sami decydujemy o realizacji wyznaczonych uprzednio zadań, datach, które chcemy uświetnić czymś wyjątkowym zanim nastanie koniec świata.
i nic. [nie]oczekiwanie.